Klasztor św. Klary w Zamościu-Sitańcu. Sióstry Klaryski p/w Niepokalanego Serca Maryi
  Święta Klara z Asyżu (1193 - 1253)
ASYŻ pod przewodnictwem architekta Giovanni da Gubbio, kończy budowę wielkiej katedry ku czci Św. Rufina, patrona swego miasta. Fasada świątyni wykonana z kamienia z góry Subasio jest jednym z najbardziej oryginalnych dzieł w całej architekturze romańskiej w Italii. Podzielona na trzy przestrzenie, jest ubogacona portalami rzadko spotykanej piękności, serią małych wiszących łuków i uroczych rozetek. [...]
Życie kontemplacyjne, to życie bardzo proste, jak proste było życie Maryi w Nazarecie. Piękno i sens nadaje mu zjednoczenie z Bogiem.

Święta Klara pozwala się prowadzić DUCHOWI ŚWIĘTEMU, rozkoszuje się słuchaniem Słowa Bożego. Modlitwa dniem i nocą wprowadza Ją w kontemplację,
W miłowanie –
Dzieciątka z Betlejem
Męki Chrystusa
Eucharystii
Najświętszej Matki Boga – Maryi. [...]
Do Zamościa przybyły siostry po raz pierwszy w 1676 roku ze Starego Sącza, z klasztoru ufundowanego przez Św. Kingę. Żyły tu, pracowały i modliły się przez ponad sto lat.

W roku 1781 cesarz Józef II wydał dekret nakazujący kasatę zakonów kontemplacyjnych, na mocy którego zniesiono wiele klasztorów, a pośród nich i klasztory Klarysek w Gnieźnie, Śremie, Chęcinach, Kaliszu i Zamościu. 3 lutego 1782 roku zmuszono siostry konwentu zamojskiego do opuszczenia murów klasztornych.

Po 213 latach przerwy, w 1995 roku, siostry ze Starego Sącza powróciły tu znowu, bo życie kontemplacyjno - klauzurowe mimo wysiłków wielu usiłujących je zniszczyć, wciąż się odradza i wciąż są ludzie, których powołuje Pan, by dawali świadectwo, że Królestwo Boże na ziemi wzrasta i rozwija się tak jak zostało założone, przez ciche i ukryte życie tych, którzy pełnią wolę Boga.
Dawna siedziba
Wszelkie Prawa Zastrzeżone 2009
Klasztor Sióstr Klarysek p/w Niepokalanego Serca Maryi.
Projekt i wykonanie StudioDedo.pl